م[1/21, 22:29] وحدہ لا شریک لہ: مسئله ولایت فقیه به معناى اعمال امورى که جنبه حکومتى داشته، در همان سال هاى آغاز «غیبت کبرى» در گفتار فقها و علما مطرح بوده است؛ این گفتار درصدد است با مرور نظرات تنی چند از برزگان علمای شیعه، جایگاه ویژه و متعالی این مقام را برجسته نماید.نظریه شیخ مفیدعالم بزرگ محمد بن محمد بن نعمان، معروف به شیخ مفید، وفات یافته سال ۴۱۳ هـ.ق که از فقهاى بزرگ قرن چهارم و پنجم هجرى قمرى بود، در کتاب «المقنعه» در مساله امر به معروف و نهى از منکر، در بیان مراحل و مراتب امر به معروف و نهى از منکر ، هنگامى که به مرحله قتل یا زدن و مجروح نمودن مى رسد مى گوید:«و لیس له القتل والجرح الا باذن سلطان الزمان المنصوب لتدبیرالانام; براى کسى که امر به معروف و نهی از منکر مى کند وقتى به مرحله قتل و ضرب رسید، براى او چنین کارى جایز نیست، مگر این که از سلطان زمان که براى تدبیر امور مردم نصب شده اجازه بگیرد.»سپس سلطان منصوب را در عبارت دیگر شرح داده ومى گوید: «فاما اقامه الحدود فهو الى سلطان الاسلام المنصوب من قبل الله تعالى و هم ائمه الهدى من آل محمدصلیاللهعلیهوآلهوسلم و من نصبوه لذلک من الامراء والحکام، و قد فوضوا النظر فیه الى فقهاءشیعتهم مع الامکان; اما مساله اجراى حدود الهى، مربوط به سلطان و زمام دار اسلام است که از جانب خداوند نصب شده است،این ها همان امامان آل محمدصلیاللهعلیهوآلهوسلم و کسانى از امرا و حاکمان هستندکه از طرف امامان علیهالسلام براى این امور نصب شده اند، امامان علیهالسلاماظهار نظر در این امور را به فقهاى شیعه خود، در صورت امکان،واگذار نموده اند.»شیخ مفید، چنان که از عبارت فوق نیز به دست مى آید، در عصرى قرار داشت که به شدت تحت کنترل سلاطین جوربود، و م
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: آراد صالحی
تاريخ: جمعه
14 بهمن
1401 ساعت: 14:45